CHRZEST ŚWIĘTY

  "Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego" (Mt 28, 19).
    Sakrament chrztu św. jest bramą sakramentów - konieczny do zbawienia. W tym sakramencie człowiek zostaje uwolniony od grzechu pierworodnego, upodobniony do Chrystusa oraz włączony do Kościoła.


    Sakrament udzielany jest w II i IV niedzielę

podczas Mszy Św. o godz. 12:30

Rodzice dziecka, najpóźniej na tydzień przed planowanym terminem zgłaszają dziecko do chrztu.

Wymagane dokumenty:

  • odpis metryki urodzenia z USC.
  • Świadectwo ślubu kościelnego rodziców dziecka
  • Należy wybrać dwoje chrzestnych: ojca i matkę.
  • Rodzice chrzestni winni przedstawić odpowiednie zaświadczenia od swojego księdza Proboszcza.

Przymioty wymagane przez Kościół do pełnienia funkcji rodziców chrzestnych:

  • został wyznaczony przez rodziców dziecka;
  • jest wystarczająco dojrzały do pełnienia tego zadania, to znaczy ukończył 16 lat,
  • przyjął trzy sakramenty wtajemniczenia: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i z zadaniem jakie ma pełnić;
  • nie jest ojcem ani matką przyjmującego chrzest;
  • należy do Kościoła katolickiego i prawo nie zabrania mu pełnienia zadań chrzestnego.

Spotkanie z rodzicami i rodzicami chrzestnymi dzień przed datą Chrztu czyli w sobotę po Mszy wieczornej

Wszelkie inne informacje i wiadomości można uzyskać w kancelarii parafialnej.

Sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego: chrzest, bierzmowanie i Eucharystia są fundamentami całego życia chrześcijańskiego. "Uczestnictwo w Boskiej naturze, które ludzie otrzymują w darze przez łaskę Chrystusa, objawia pewną analogię do powstania, rozwoju i wzrostu życia naturalnego. Wierni odrodzeni przez chrzest, zostają umocnieni przez sakrament bierzmowania, a w Eucharystii otrzymują pokarm życia wiecznego. W ten sposób przez sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego w coraz większym stopniu osiągają skarby życia Bożego i postępują w doskonałej miłości"
Chrzest święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu i odrodzeni jako synowie Boży, stajemy się członkami Chrystusa oraz zostajemy wszczepieni w Kościół i stajemy się uczestnikami jego posłania.
Jest nazywany chrztem ze względu na główny obrzęd, przez który jest wypełniany: chrzcić (gr. baptizein) oznacza: "zanurzyć, pogrążyć"; "zanurzenie" w wodzie jest symbolem pogrzebania katechumena w śmierci Chrystusa, z której powstaje przez zmartwychwstanie z Nim jako "nowe stworzenie" (2 Kor 5,17; Ga 6,15).

 

SAKRAMENT MAŁZEŃSTWA
Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.
Węzeł małżeński został ustanowiony przez samego Boga, tak że zawarte i dopełnione małżeństwo osób ochrzczonych nie może być nigdy rozwiązane. Węzeł wynikający z wolnego, ludzkiego aktu małżonków i z dopełnienia małżeństwa jest odtąd rzeczywistością nieodwołalną i daje początek przymierzu zagwarantowanemu wiernością Boga. Kościół nie ma takiej władzy, by wypowiadać się przeciw postanowieniu mądrości Bożej.

     Informacja dla narzeczonych przygotowujących się do zawarcia sakramentu małżeństwa:
    Okres przygotowania do zawarcia ślubu wynosi trzy miesiące. Dlatego też narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej nie później niż trzy miesiące przed planowaną datą ślubu (termin ślubu mogą zarezerwować wcześniej).
     Na pierwsze spotkanie w kancelarii parafialnej narzeczeni przynoszą: metrykę chrztu (nie starszą jak trzy miesiące przed datą ślubu); dowody osobiste.
    Jeżeli narzeczeni zawierają ślub tzw. konkordatowy (tzn. tylko w kościele, ale ze skutkami prawa cywilnego) zobowiązani są zgłosić się do USC i dostarczyć dokument zezwalający na pobłogosławienie małżeństwa ze skutkami cywilnymi (w USC wymagane są dowody osobiste oraz skrócone odpisy aktu urodzenia obojga narzeczonych).

      Narzeczeni mają obowiązek uczestniczyć w:

  • naukach przedmałżeńskich
  • spotkaniach w poradni rodzinnej

WYMAGANE DOKUMENTY:  

  • Dowód osobisty  
  • Metryka chrztu św., z adnotacją o stanie wolnym i o przyjęciu sakramentu bierzmowania (metryka chrztu nie może być starsza niż trzy miesiące)  
  • Jeżeli narzeczony lub narzeczona jest wdowcem, wymagany jest akt zgonu współmałżonka  
  • Świadectwo katechizacji przedmałżeńskiej – jeżeli taką ukończyli.  
  • Jeżeli jest to ślub konkordatowy, należy przynieść zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego, narzeczonego lub narzeczonej, o stanie wolnym. Do USC zgłaszają się obydwoje narzeczeni, nie wcześniej niż trzy miesiące przed planowanym terminem ślubu.

     Małżonkowie chrześcijańscy... we właściwym sobie stanie i porządku życia mają własny dar wśród Ludu Bożego. Właściwa łaska sakramentu małżeństwa jest przeznaczona dla udoskonalenia miłości małżonków i dla umocnienia ich nierozerwalnej jedności. Przez tę łaskę podtrzymują się wzajemnie... z pomocą wiernej miłości, a przyjmowanemu z miłości do Boga potomstwu wpajają chrześcijańskie nauki i ewangeliczne cnoty.
    Źródłem tej łaski jest Chrystus. Jak bowiem niegdyś Bóg wyszedł naprzeciw swojemu ludowi z przymierzem miłości i wierności, tak teraz Zbawca ludzi i Oblubieniec Kościoła wychodzi naprzeciw chrześcijańskim małżonkom przez sakrament małżeństwa. pozostaje z nimi, daje im moc pójścia za Nim i wzięcia na siebie swojego krzyża, podnoszenia się po upadkach, przebaczania sobie wzajemnie, wzajemnego noszenia swoich ciężarów. Pomaga im, by byli sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej (Ef 5, 21) i miłowali się miłością nadprzyrodzoną, delikatną i płodną. W radościach ich miłości i życia rodzinnego daje im już tutaj przedsmak uczty Godów Baranka.

SAKRAMENT NAMASZCZENIA CHORYCH 
 
 W każdą I sobotę miesiąca od godz. 9:00 kapłani naszej Parafii udają się do chorych, dzięki czemu każdy cierpiący ma możliwość skorzystania z sakramentu pokuty, oraz przyjąć Komunię Świętą. Wtedy również, jeśli istnieje konieczność, udzielany jest sakrament namaszczenia chorych.

     Adresy chorych proszę zgłaszać w zakrystii.
     W przypadkach nagłych proszę wzywać kapłana w dowolnym czasie, na pewno przybędzie udzielając cierpiącym i umierającym stosownych sakramentów.


      Choroba i cierpienie zawsze należały do najpoważniejszych problemów, poddających próbie życie ludzkie. Człowiek doświadcza w chorobie swojej niemocy, ograniczeń i skończoności. Każda choroba może łączyć się z przewidywaniem śmierci. Choroba może prowadzić do niepokoju, do zamknięcia się w sobie, czasem nawet do rozpaczy i buntu przeciw Bogu, ale może także być drogą do większej dojrzałości, może pomóc lepiej rozeznać w swoim życiu to, co nieistotne, aby zwrócić się ku temu, co istotne. Bardzo często choroba pobudza do szukania Boga i powrotu do Niego.
    Kościół wierzy i wyznaje, że wśród siedmiu sakramentów istnieje jeden specjalnie przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych chorobą - namaszczenie chorych:
    Namaszczenie chorych "nie jest sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się w ostatecznym niebezpieczeństwie utraty życia. Odpowiednia zatem pora na przyjęcie tego sakramentu jest już wówczas, gdy wiernym zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości"
    Jeśli chory, który został namaszczony, odzyskał zdrowie, w przypadku nowej ciężkiej choroby może ponownie przyjąć ten sakrament. W ciągu tej samej choroby namaszczenie chorych może być udzielone powtórnie, jeśli choroba się pogłębia. Jest rzeczą stosowną przyjąć sakrament namaszczenia chorych przed trudną operacją. Odnosi się to także do osób starszych, u których pogłębia się słabość.
    Szczególny dar Ducha Świętego. Pierwszą łaską sakramentu namaszczenia chorych jest łaska umocnienia, pokoju i odwagi, by przezwyciężyć trudności związane ze stanem ciężkiej choroby lub niedołęstwem starości. Ta łaska jest darem Ducha Świętego, który odnawia ufność i wiarę w Boga oraz umacnia przeciw pokusom złego ducha, przeciw pokusie zniechęcenia i trwogi przed śmiercią. Wsparcie Pana przez moc Jego Ducha ma prowadzić chorego do uzdrowienia duszy, a także do uzdrowienia ciała, jeśli taka jest wola Boża. ponadto, "jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone" (Jk 5,15).
    Zjednoczenie z męką Chrystusa. Przez łaskę tego sakramentu chory otrzymuje siłę i dar głębszego zjednoczenia z męką Chrystusa. Jest on w pewien sposób konsekrowany, by przynosić owoc przez upodobnienie do odkupieńczej śmierci Zbawiciela. Cierpienie - następstwo grzechu pierworodnego - otrzymuje nowe znaczenie: staje się uczestnictwem w zbawczym dziele Jezusa.